3D-printen, ook wel bekend als additive manufacturing, is een geavanceerd productieproces waarbij
fysieke onderdelen laag voor laag worden opgebouwd op basis van digitale ontwerpbestanden. In tegenstelling tot de "subtractieve" benadering van
traditionele verspaningstechnieken, biedt deze "op groei gebaseerde" vormgevingsmethode geheel nieuwe mogelijkheden
voor de productie van complexe structuren.
Als een van de kerntechnologieën die de digitale transformatie van de productiesector aansturen, worden op maat gemaakte 3D-
printdiensten op grote schaal toegepast bij prototypetests, productiteratie en productie in kleine series
in de lucht- en ruimtevaart-, medische en automobielindustrie, waar zij fungeren als een essentieel hulpmiddel om
R&D-cycli te verkorten en ontwerpbeperkingen te doorbreken.
In vergelijking met traditionele subtractieve productiemethoden (zoals frezen en draaien) maakt 3D-printen het mogelijk
om complexe geometrieën in één stuk te vervaardigen zonder dat daarvoor ingewikkelde gereedschappen nodig zijn, met een materiaalbenuttingsgraad
van maximaal 95% en leveringstermijnen die met 30% tot 50% worden verkort. Het is met name geschikt voor
de productie van op maat gemaakte onderdelen met een hoge complexiteit en in kleine series.